PSYCHOLOGIA OSOBOWOŚĆ DZIECKA

Leave a comment

c82813f6-94d4-4edc-973c-8f2297ee2f05_20100330085846_Niemowle-63

Osobowość dziecka jest bardzo złożoną strukturą, opartą na wzajemnych za­leżnościach różnych cech od siebie i specyficznej ich hierarchii, która sprawia, że jedne cechy są dominujące, inne zaś podrzędne. Osobowość małego dziecka tymróżni się od osobowości dorosłego, że jest jeszcze „nieskrystalizowana”. Brak jej bowiem owego „ośrodka”, ,jądra osobowości” zespołu cech, wokół których skupiają się właściwości pozostałe. U małego dziecka kształtuje się różnie w za­leżności od warunków środowiskowych, w których dziecko żyje oraz od procesu wychowawczego. W ciągu pierwszych lat życia kształtują się te podstawy osobo­wości dziecka, które w poważny sposób zadecydująo dalszym jej rozwoju. Kształ­tuje się również zgodnie z prawami rozwoju ontogenetycznego oraz zgodnie z wła­snym, indywidualnym rytmem rozwojowym, uzależnionym od swoistych warunków wewnętrznych i zewnętrznych. Zalążkowa osobowość małego dziec­ka krystalizuje się wraz z wiekiem w osobowość coraz pełniejszą, o strukturze coraz lepiej zintegrowanej, spoistej i bogatej w doświadczenia, która reaguje na środowisko, przystosowuje się do niego, a zarazem je przekształca, zależnie od swych potrzeb indywidualnych i od zasymilowanych potrzeb społecznych, w od­mienny sposób na każdym poziomie swego rozwoju.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *